pożegnanie, ale mam nadzieję, nie ostateczne.
a żegnam się na jakiś czas
oddając w Wasze "uszy" moje skromne wiersze
Bardzo, ale to bardzo tęsknię za blogiem.
Czuję się, jakbym opuściła moje dziecko, a ono płacze z tęsknoty.
Mała, różowa bestyjka, która robiła się błyskawicznie.