Szycie z odpadów #2 Świąteczne poduszki

 

Mam nadzieję, że zainspiruję Was

do uszycia tych świątecznych poduszek.

Nigdy nie kupuję w sklepie.

Własnoręcznie uszyte dają milion radości.

Jedna sobota i gotowe.

Poduszki 40x40 cm powstały z myślą o Seniorach

w Dziennym Domu Pomocy.

Ozdabiały świetlicę.

Szycie z odpadów #1 - Podkładka pod naczynia i nie tylko

Z dniem 1 stycznia 2025 r. wszedł w życie

obowiązek selektywnego zbierania odpadów typu:

tekstylia, odzież, obuwie.

Jest wiele możliwości, aby dać tekstyliom drugie życie!

Nie mam potrzeby, aby jedzić do PSZOKa i oddawać stare ubrania.

Po pierwsze - dbam o ubrania i bardzo mało kupuję nowych.

Po drugie - od ponad 30 lat staram się dbać o środowisko.

Po trzecie - kocham szyć recyklingowo.

Szycie z resztek - nowa seria do pamiętnika blogowego

Tak patrząc na moje zapasy domowe stwierdziłam,

że życia mi braknie, żebym ja to wszystko wyrobiła.

Człowiekowi się już tak bardzo nie chce,

a z wiekiem nasze potrzeby maleją.

Papiery do kartek, muliny, tkaniny.

Ile materiałów, narzędzi.

Ale kto wie, może na emeryturze ha ha

Krzyżyk do krzyżyka i złe myśli uciekają

W ostatnim poście pokazałam postępy

w hafcie kolorowej dziewczynki z pieskiem.

 Dzisiaj kolejne etapy.

Czuć zapach wiosny

Kto to widział!

Żeby w lutym robić grilla?

A jednak tak było.

Działka po zimie ogarnięta.

Taylor się wybawił.

Ja zrobiłam nawet fajne zdjęcie zachodu słońca.

Ale poranki i wieczory zimne jeszcze.

Powolne, spokojne zimowe dni

 Styczeń minął nie wiadomo kiedy. Wokół panują jakieś wirusy. W pracy zamiast siedmiu osób personelu,  jesteśmy tylko w trójkę. Więc powrót do domu, do ciepłego koca, gorącej herbaty, ciszy i spokoju jest bardzo, bardzo potrzebny.

 Doceniam takie dni i jestem za nie ogromnie wdzięczna. Kiedy mogę tak jak dziś, poleżeć w łóżku z kubkiem kawy. Z książkami, robić notatki, uczyć się.

Co robić w tym miesiącu lutym?

 ha ha Nie ma co myśleć. W miesiącu lutym działam przy najważniejszych dla mnie zaproszeniach ślubnych. 

Trzymać kciuki

Poszło.
Czterdzieści wierszy pisanych na przestrzeni 30 lat
wysłałam na konkurs poetycki.
Nic nie tracę.
A jak nie spróbuję, to się nie dowiem.

I tak mam lekki lęk, ale co tam...

Trzymajcie kciuki
Rozstrzygnięci konkursu do 31.03.2026 r.

A w następnych postach pokażę Wam zrealizowane marzenie sprzed..... wielu lat. Udało się, a nawet więcej.